زمانی که بهم ریختم

همه ما داستان هایی داریم که آزمایش خودکار می توانست ما را از فاجعه نجات دهد، اما من
میخواهم داستانی را درباره زمانی که در یک آزمایش خاص زیادهروی کردم برایتان تعریف کنم
تمرین کردم و برای من خیلی بد شد…
این چند سال پیش بود. داشتم کار میکردم
شکل زاویه ای و فقط داشت
ویژگی PropType React را کشف کرد. فکر می کردم از آن زمان جالب ترین چیز بود
نان ورقه شده lol من فقط آن را نگاه کردم و
اولین مشکل من در React
repo میپرسید که آیا میتوانیم یک اعتبارسنجی ObjectWith PropType اضافه کنیم. من نوشتم
همه چیز، از جمله آزمایشات، و آن را در مشکل قرار دهید. سوفی آلپرت پاسخ داد
با:
آیا React.PropTypes.shape برای این نیست؟
ها! اوه! به هر حال، من فکر میکردم که داشتن آن فقط برای توسعه خوب است
اعتبار سنجی زمان اجرا شی پیکربندی که افراد به آن ارسال می کنند
زاویه ای-رسمی در پیکربندی اشکال آنها.
مشکل دوم من با React
repo میپرسید که آیا تیم React میخواهد انواع prop را در آن استخراج کند
بسته خود (این در واقع قبلاً اتفاق افتاده است! پرداخت
انواع پشتیبانی). این کار نکرد، بنابراین تصمیم گرفتم
پکیج خودم رو هم اینجوری نوشتم
api-check متولد شد!
یکی از چیزهای عالی در مورد کتابخانه ای مانند این این است که همه کارها یک است
دسته ای از ویژگی های شسته و رفته! و همه ما می دانیم که ساخت عملکردهای تمیز بسیار آسان است
تست، درسته؟! همچنین به این دلیل که من تصویر بسیار واضحی از آنچه می خواستم داشتم
پیاده سازی (با الهام از انواع prop-types) من فکر می کردم که توسعه آزمایشی است
هماهنگ خواهد بود.
پس دست به کار شدم. من شروع به نوشتن یک سری تست کردم و api-check را پیاده سازی کردم
وقتی رفتم راستش هیجان انگیز بود. (می توانم بگویم مست کننده است، اما هرگز این کار را نکرده ام
من در واقع یک قطره الکل در زندگی ام خورده ام بنابراین نمی دانم 😅). داشتم
عالی در این مورد بنویس
اما با گذشت زمان متوجه چیزی شدم… داشت اتفاق می افتاد
همانطور که اضافه کردم به تدریج سرگرم کننده تر و اعمال رفتار سخت تر می شود
آنها کد کتابخانه واقعاً پیچیده شد. الان حتی دارم غاز هم می کنم
من در مورد آن فکر می کنم. هیچ راهی وجود ندارد که بتوانید من را متقاعد کنید که روی این کد کار کنم
در حال حاضر
پس چه مشکلی پیش آمد؟ من فکر می کردم TDD فرآیندی است که توسط آن ایجاد می کنید
نرم افزاری که به زیبایی و عمدی طراحی شده است. اما چیزی که برای من باقی مانده یک است
آشفتگی که نمیخواهم لمسش کنم حتما کار اشتباهی کردم…
من آن را انجام دادم. TDD یک فرآیند سه مرحله ای است. اغلب به عنوان “چرخه بازسازی قرمز، سبز، بازسازی” شناخته می شود.
در اینجا نحوه کار آن آمده است:
- 🚨 قرمز: برای تابع/ماژولی که از قبل ایجاد خواهید کرد یک آزمایش بنویسید
قابلیتی که اضافه می کنید وجود دارد/پشتیبانی می کند. این به شما یک آزمون می دهد که شکست می خورد
(یک پیغام خطای قرمز دریافت می کنید). - ✅ سبز: برای قبولی در این آزمون کد کافی را پیاده سازی کنید (الف
پیام موفقیت “سبز”). - 🌀 Refactor: کدی که نوشتید را مرور کنید و برای اطمینان آن را دوباره فاکتور کنید
به خوبی نوشته شده است، تا حد امکان خواندن/فهم آسان و به خوبی طراحی شده است.
(نکته جالب در مورد این مرحله این است که شما از قبل تستی دارید که انجام خواهد شد
تا به شما بگویم در حین کار مجدد چیزی را شکستید). - 🔁 تکرار کنید: بالاخره یک چرخه است 😉 ادامه دهید تا کارتان تمام شود
به کارگیری تمام موارد لازم
پس من کجا با api-check اشتباه کردم؟ خب، به نوعی من مرحله بازسازی را از دست دادم.
من در مورد “بالا” (چیز دیگری که در مورد آن نمی دانم) بسیار هیجان زده شدم
از تبدیل آن تست قرمز به یک تست سبز احساس کردم که فقط با آن رفتم
ویژگی بعدی بدون توقف در نظر گرفتن اینکه آیا چیزی که میسازم وجود دارد یا خیر
قابل نگهداری معلوم شد که نیست. داشتم هیولا می ساختم از
درک کد سخت است رمز در ثانیه ای که از انگشتانم باقی ماند میراث ماند.
نتیجه گیری
پس ما از این چه می آموزیم؟ توسعه آزمایش محور عالی است و می تواند
این واقعاً به شما کمک می کند تا در شرایط خاص کد عالی ایجاد کنید. اما اگر از دست بدهید
مرحله بازسازی را انجام دهید و در مورد چیزی که می سازید عمدی نیستید، این می تواند منجر به آن شود
فاجعه
دوستان مراقب باشید و با من یاد بگیرید که از TDD به روش درست استفاده کنید
TestingJavaScript.com
🏆



