هویت برند Bar Reve توسط Dutchscot – BP&O

اخیراً غذاهای بسیار عالی، مشروبات الکلی و مهمان نوازی در BP&O انجام شده است، و این پروژه جدید از Dutchscot مطمئناً این خط را از بین نخواهد برد.
این شرکت مستقر در لندن اخیراً هویت برند – چاپی، طراحی دیجیتال، تابلوهای تبلیغاتی، کالاها، جهت هنری و موارد دیگر – را برای کوکتل بار جدید بروکلین، Bar Rêve ایجاد کرده است.
یافته های کلیدی
- 01Belle Époque، بدون کلیشهDutchscot از Belle Époque Paris برای کوکتل بار بروکلین استفاده می کند، بدون اینکه هرگز به نمادهای تنبل و حوله ای مانند «فرانسه» متوسل شود.
- 02یک سناریوی رویایی و متزلزلحروف سفارشی 205TF با بال زدن سورئال، مونوگرام «222» و سلمانزار ظرافت دنیای قدیم را با لبهای کنایهآمیز و بازیگوش متعادل میکند.
- 03هنر امپرسیونیستیعکاسی مکگوایر مکمانوس از حرکت و تاری در روح امپرسیونیسم، در برابر پالت فرورفتهای از رنگهای قرمز و آبی آسمانی استفاده میکند.

و همه اینها، کاملاً تحت اللفظی، کاملاً رویایی است (بله، ‘rêve’ به رویا ترجمه می شود)، با حال و هوای کلی نوار و زیبایی شناسی طراحی که به شدت از تأثیرات “Belle Époque Paris، زمانی که به خوش بینی، سبک و سرگرمی معروف است” می پردازد.
بدون اینکه بخواهیم این قطعه را به یک درس بسیار ناخوشایند فرانسوی تبدیل کنم، “Belle Époque” اساساً به “دوران زیبا” ترجمه می شود، اما معمولاً به یک زمان بسیار خاص اشاره دارد: یعنی دوره تاریخ اروپا از 1871 تا 1914، بین پایان جنگ فرانسه و پروس و آغاز جنگ جهانی اول.

این دهههایی است که آرت نوو را به وجود آورد – فرانسویترین شکل زیباییشناختی فرانسویها، میتوانید استدلال کنید – و همچنین اساساً هر کلیشه دیگری از فرانسه: ظهور کابارههای پاریسی مانند مولن روژ، امپرسیونیسم، پست امپرسیونیسم. تابلوهای متروی آن و املی و امیلی در پاریس و تمام آن کوتاهنویسیهای بصری تنبل، که به شکلی منظم به تکههایی از نوع و لامپهای شیشهای زیبا و غیره خلاصه میشوند.
چیزی که در مورد این هویت بسیار هوشمندانه است این است که آن دوران را به عنوان نقطه مرجع خود در نظر می گیرد، اما هرگز، هرگز به کلیشه های تنبل یا دلالت های آرام و حوله ای مانند «فرانسه» متوسل نمی شود.
در عوض، آن را ارائه می دهد تمیز اما غنی. یک برداشت جدید زیبا و در عین حال شوخآمیز از این ژانر – با برخی پیچهای غیرمنتظره درخشان.

فوری ترین آنها حروف سفارشی است که سیالیت و ظرافت حروف اروپایی را به عنوان نقطه شروع خود قبل از اینکه به کل چیز تزلزلی نسبتاً سورئال ببخشد، می گیرد. نوعی سستی در حروف وجود دارد که بهطور مناسبی رویایی به نظر میرسد، گویی که خود کلمه هنوز به آخرین ظاهر آگاهی چسبیده است و هنوز به نحوی خود را در صفحه مرتب میکند.
ضربات گسترده و در هم تنیده آن به آن حس مناسبت می دهد، در حالی که حرکات غیرمنتظره تر در حروف باعث می شود احساس بیش از حد رسمی یا گرانبها به آن دست ندهد.

در دستان اشتباه، حروف تایپ میتواند یک روش کاملاً واضح و پیش پا افتاده برای نشان دادن زرق و برق دنیای قدیم باشد – بهویژه در زمینه برندسازی مهماننوازی – اما در حالی که رویکرد Dutchscot به آن در اینجا مطمئناً ظریف است، درخششی از دمدمی بودن دارد که کل چیز را از انحراف به قلمرو لنگ یا خمیر باز میدارد.
مونوگرام ثانویه به همان اندازه دوست داشتنی است – همه روان و نیمه خوانا، مانند یک شیرینی پینا باوش در سراسر صفحه می رقصند. این برند از “222” از آدرس بروکلین بار استفاده می کند، اما در اینجا Dutchscot اعداد را به یک بازی کوچک هوشمندانه با کلمات تبدیل کرده است. 222 تبدیل به نمادی می شود که “zzz” آشنا را به یاد می آورد، یعنی کوتاه برای خواب و خواب آلودگی و البته رویا دیدن.

در کنار کلمه مکتوب و مونوگرام، در جای دیگری از هویت، هلندی اسکاتلندی استفاده از Salmanazar از ریخته گری 205TF مستقر در لیون را انتخاب کرد، حروفی که به درستی ریشه در تایپوگرافی فرانسوی قرن نوزدهم دارد. این یک انتخاب واقعاً فوقالعاده است که با تنش کلی هویت بین جدید و قدیم، زیبا و شیک، سرزمین رویاها و واقعیتهای بروکلین تطبیق میکند: سلمانزار برخلاف سیال بودن علامت کلمه، نقطه مقابل تایپوگرافی پایهتری ارائه میکند.
شکلهای سلمانآزار سنگینی صنعتی و ویژگیهای انسانیتر را متعادل میکند: ناهمواری شکلها و رویههای نامتقارن به او احساسی دستکاری شده و تقریباً ناقص میدهد، در حالی که ضربههای سنگینترش به او قدرت واقعی میدهد. همچنین دارای ویژگیهای بدون سریفهای گوتیک آمریکایی، همراه با ویژگیهای انسانگرایانهتر طراحی تایپ آلمانی است، که آن را به یک هویت جالب برای تعادل بین نوستالژی اروپایی و حساسیت فرهنگی خود بروکلین تبدیل میکند.


پالت رنگ، در عین حال، یک استاد کلاس بی دردسر در ترکیب مجلل با محدودیت است که تنها از دو رنگ استفاده می کند: مارونی یکدست و آبی آسمانی خاص و پر طنین. این ترکیبی است که هم پیچیده و هم کمی غیرمنتظره به نظر می رسد – اما باز هم، همه به آرامی چیزها را با سرزمین رویاها مرتبط می کنند – کت قرمز دودی و پیژامه و رویاهایی که ما را بالای ابرها به قلمرو ضمیر ناخودآگاه می برند.
این رویا حتی به تجربه دیجیتالی Bar Rêve نیز منتقل میشود: در وبسایت، بهجای اسکرول سنتی به پایین، کاربران به قول داچاسکات، در مجموعهای از تصاویر متحرک با الهام از نماد رویاها، سرشان را بالا میبرند.
با این حال، شاید جنبه مورد علاقه من از پروژه، هدایت هنری و عکاسی باشد که با عکاس نیویورکی مک گوایر مک مانوس توسعه یافته است. مجموعه تصاویر Bar Rêve با تکیه بر اصول امپرسیونیسم در نقاشی، از حرکت، عکاسی فیلم و تاری عمدی برای خلق تصاویری استفاده می کند که گاهی کاملاً واضح و در برخی دیگر چنان مبهم هستند که سوژه تقریباً غیرقابل تشخیص می شود.
برای پروژهای مانند هویت بار، معمولاً انتظار میرود که عکاسی کار نسبتاً سادهای را انجام دهد و به بازیکنان نشان دهد که دقیقاً چه چیزی به دست میآورند: کوکتلهایی با نور زیبا، فضای داخلی بیعیب و نقص، دستی که یک لیوان در موقعیت مناسبی دارد. در اینجا، به نظر می رسد تصاویر از این نوع تصویر چشم نواز و قابل خواندن فوراً دور می شوند و به چیزی بسیار جوی تر تبدیل می شوند. فرم ها به رنگ و نور حل می شوند. حرکت بخشی از ترکیب می شود. و تصاویر حاصل به خاطرات زودگذر نزدیکتر به نظر می رسند تا تصاویر متعارف مهمان نوازی.

این رویکردی است که باعث میشود اشاره به امپرسیونیسم واقعاً مناسب باشد: به عنوان یک جنبش پیشگام در تاریخ هنر، نگرانی اصلی آن قدرت ذاتی در کیفیتهای متغیر نور، حرکت و ادراک بود.
آنچه در مورد این هویت قابل تحسین است این است که این اصول را از منبع الهام خود گرفته است، به جای استفاده از اشارات آشکار به هنر فرانسه قرن نوزدهم یا هرگونه سرقت مستقیم از آن قانون. اغلب، تصاویر عکاسی و سایر جنبههای هویت برند برای انتقال روحیه به جای توصیفکننده استفاده میشوند – و این حرکتی جسورانه است، اما کاملاً نتیجه میدهد.

منوی کوکتل مقدماتی بار مراجع را حتی بیشتر گسترش می دهد، با نوشیدنی هایی که از ده نقاشی امپرسیونیستی الهام گرفته شده است، که هر کدام با شعری از دیدگاه شخصی که از رویایی واضح در دنیای آثار هنری بیدار شده است، همراه است. این منو با تکیه بر شعر سمبولیستی و ویژگیهای محاورهای سست «vers libre» (یعنی «آیه آزاد» – یک فرم شعری باز و خالی از طرحهای دقیق متر یا قافیه، مانند آخرین درس فرانسوی/ادبیات برای شما)، با استفان مالارمه در میان نقاط مرجع، منو به هویت لایه دیگری از بافت فرهنگی میدهد.
این یک راه فوقالعاده برای اتصال نوشیدنیهای بار به دنیای بصری وسیعتر آن است، اما به گونهای که سبک، بازیگوش و هرگز سنگین به نظر میرسد. چیزهایی مانند عکاسی و حتی طراحی منو لزوماً آنطور که ما به آن عادت کرده ایم آموزنده یا ساده نیستند. آنها نیازی ندارند – در عوض آنها تأثیر بسیار بیشتری از نظر ایجاد یک احساس دارند: مبهم، عاشقانه، کمی گریزان. در واقع رویایی

نگاهی بیندازید هویت برند Bar Rêve در آرشیو برند – لوگو، فونت، پالت رنگ و برنامه ها در یک مکان.




